ريسمان تا نرم گردد و دوباره تافته شود . نشظ ( nacz ) م . ع . بشتاب ربودن . نشع ( nac ' ) م . ع . نشع نشعا و نشوعا . ر . نشوع . نشغ ( nacq ) م . ع . نشغ الماء نشغا ( از باب فتح ) : روان گرديد آب . و نشغ بالرمح : بنيزه زد . و نشغ الصبى : دارو ريخت در دهان آن كودك . و نشغ الماء : با دست آشاميد آب را . و نشغ فلانا الكلام : تلقين كرد سخن را بفلان و آموزانيد به آن . و نشغ فلان : نعره زد فلان و نزديك بود بيهوش گردد . و نشغ فلان بالشئ : آزمند گرديد فلان آن چيز را . و كذلك : نشغ ( مجهولا ) . نشغ ( noccaq ) ع . ج . ناشغ . نشف ( nacf ) م . ع . نشف فلان نشفا ( از باب نصر ) : رفت و هلاك شد فلان . و نشف الثوب العرق ( از باب سمع و نصر ) : به خود كشيد آن جامه خوى را . و كذلك الحوض الماء . و نشف الماء فى الارض : روان گرديد آب به روى زمين . و نشفت الماء نشفا ( از باب نصر ) : گرفتم آب را از جايى با پارچه و جز آن . نشف ( nacf ) و ( necf ) و ( nocf ) و ( nacaf ) و ( necaf ) و ( nocaf ) ع . ج . نشفة ( nacfat ) و ( necfat ) و ( nocfat ) و ( nacafat ) . نشف ( nacaf ) ا . ع . زمينى كه آب را به خود مىكشد . و آبى كه به زمين فرو مىرود . نشفة ( nacfat ) ا . ع . پارچه‌اى كه بدان آب باران را گرفته در آوندى فشار دهند . نشفة ( nacfat ) و ( nocfat ) و ( necfat ) و ( nacafat ) ا . ع . سنك سياه سوخته و متخلخلى كه بدان پاى را پاك كنند . ج : نشف ( nacf ) و ( necf ) و ( nocf ) و ( nacaf ) و ( necaf ) و ( nocaf ) و نشاف . نشفة ( necfat ) و ( nocfat ) ا . ع . چيز اندك كه در آوند باقى ماند . و آنچه از ديك با كفگير برآرند و گرم گرم خورند . نشفة ( nocfat ) ا . ع . كف شير هنگام دوشيدن . نشفة ( nacefat ) ص . ع . ارض نشفة : زمينى كه به خود آب دركشد . نشق ( nacq ) ا . ع . بوى . يق : هذه ريح مكروهة النشق . نشق ( nacq ) و ( nacaq ) م . ع . نشق النشوق نشقا و نشقا ( از باب سمع ) : بوييد آن نشوق را . و نشقت منه ريحا طيبة : بوى خوشى از آن بوييدم . و نشق الظبى فى الحبالة : در دام آويخته شد آهو . نشق ( naceq ) ص . ع . آنكه چون بكارى درآيد آويخته شود به آن كار به نحوى كه رهايى از آن ممكن نباشد . نشقة ( nocqat ) ا . ع . گردن‌بندى كه به گردن ستور مىنهند . نشك ( nack ) و ( nacak ) ا . پ . درخت صنوبر و كاج . نشك ( nack ) و ( nacek ) ا . پ . انار . و دندان فيل و يا خوك و يا مار . و نام گياهى . نشك ( neck ) ا . پ . توك و منقار مرغان . نشكرد ( nackard ) ا . پ . اسفنج و ابر مرده كه نشكرد گازران نيز گويند . نشكنج ( neckonj ) ا . پ . گرفتن پوست بدن كسى را با دو سر انگشت و يا دو سر ناخن چنان كه به درد آيد . نشكنجيدن ( neckonjidan ) ف ل . پ . نشكنج گرفتن كسى را . نشگرده ( necgerde ) و ( necgarde ) ا . پ . شفره و ابزارى كه بدان پوست مىتراشند و مىبرند . نشل ( nacl ) م . ع . نشل الشئ نشلا ( از باب نصر ) : شتاب كرد در بر كشيدن آن چيز . و نشل المراة : گاييد آن زن را . و نشل اللحم نشلا ( از باب نصر و ضرب ) : بدست برآورد گوشت را از ديك بدون كفگير . و گرفت بدست خود عضوى را و با دهن بركند گوشت آن را و خورد . و نشل اللحم : بىديك افزار پخت آن گوشت را . نشل ( nacal ) ا . پ . چسبندگى و پيوستگى چيزى به چيزى . و آويختگى و آويزش . و معلق و قلاب ماهىگيرى . و در آويختگى و تشبث . نشليدن ( naclidan ) ف م . پ . آويختن و آويزان كردن و بدست گرفتن و به زور گرفتن . نشم ( nacam ) ا . ع . درختيست كه از آن كمان سازند . نشم ( nacam ) م . ع . نشم الثور نشما ( از باب سمع ) : خال‌دار سپيد و سياه گرديد آن گاو . نشم ( nacem ) ص . ع . ثور نشم : گاوى كه در آن خجكهاى سپيد و سياه باشد . نشمة ( nacemat ) ص . ع . مونث نشم . و يدى نشمة : دست من بوى ناك است از چربى و جز آن . نشمن ( nacman ) ا . پ . بخت و طالع .